بررسی رابطه مدیریت آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی با توانمندسازی شغلی معلمان در عصر تحولات آموزشی

هدف از این مطالعه کیفی بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر روشهای تدریس و یادگیری در حوزه آموزش ابتدایی است. با توجه به رشد سریع فناوریهای هوش مصنوعی و نفوذ آن در حوزه آموزش و پرورش، درک چگونگی تاثیر این فناوری بر فرایندهای یاددهی-یادگیری امری ضروری به نظر میرسد. در این مطالعه از روش تحقیق کیفی و رویکرد پدیدارشناسی استفاده شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از معلمان و اساتید حوزه آموزش استان چهار محال و بختیاری جمع آوری گردیده است. در مرحله تجزیه و تحلیل دادهها از تکنیک تحلیل مضمون استفاده شده و با کدگذاری و شناسایی الگوها مضامین اصلی استخراج گردیده اند. یافته ها نشان میدهد که هوش مصنوعی بر روشهای تدریس معلمان از جمله استفاده از سیستمهای آموزشی هوشمند، رباتهای آموزشی و تحلیل داده های یادگیری تاثیر چشمگیری داشته است. همچنین این فناوری رویکردهای یادگیری فعال مانند یادگیری مبتنی بر پروژه و یادگیری سفارشی را تسهیل نموده و بر مفاهیم یادگیری عمیق و پرورش مهارتهای قرن بیست و یکم نیز اثرگذار بوده است. با این حال موانع و چالشهایی از جمله هزینههای بالا، نگرانیهای اخلاقی و مقاومت برخی معلمان در پیاده سازی این فناوریها وجود دارد که نیاز به توجه و برنامه ریزی است. نتیجتا این مطالعه نشان میدهد که هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای بهبود کیفیت آموزش یادگیری دارد و استفاده بهینه از آن میتواند منجر به ارتقای شیوه های تدریس و یادگیری در حوزه علوم تربیتی شود.

کلیدواژه ها:

تدریس معلمان ، هوش مصنوعی ، یادگیری