تاثیر کمبود توجه ، حافظه دیداری و شنیداری بر غلبه طرفی دانش آموزان پایه دوم استان اصفهان

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی جلسات طراحی شده در تقویت غلبه طرفی به همراه تقویت ادراک دیداری و شنیداری و توجه دانش آموزان پایه دوم بود. روش پژوهش تجربی (آزمایشی) با طرح پیش آزمون-پس آزمون به همراه گروه گواه بود. از میان چهار کلاس پایه دوم دبستان شهر اصفهان که دانش آموزان ۸ ساله بودند دو کلاس به صورت غیرتصادفی در دسترس، ۶۲ نفر انتخاب و در دو گروه ۳۱ نفر آزمایش و ۳۱ نفر گواه جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از آزمون های شنیداری حافظه ی فعال دانیمن و کارپنتر، دست برتری، گورن، آزمون حافظه بینایی ژان-لوئی سلیه و پرسشنامه استاندارد اختلال کمبود توجه-بیش فعالی سوانسون و همکاران استفاده شد. نتایج نشان داد جلسات طراحی شده بر تقویت غلبه طرفی، حافظه دیداری، شنیداری و توجه دانش آموزان تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

کمبود ، توجه ، حافظه دیداری ، حافظه شنیداری ، غلبه طرفی