نقش مهارت آموزی اجتماعی در ارتقای تاب آوری و کاهش رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان

در دنیای پرچالش، امروز دانش آموزان بیش از پیش در معرض عوامل گوناگون استرس زا، آسیب های روانی، اجتماعی و رفتارهای پرخطر قرار دارند؛ عواملی که اگر به موقع مدیریت نشوند، می توانند پیامدهایی جدی در ابعاد تحصیلی، روانی و اجتماعی برای آنان به همراه داشته باشند. از جمله موثرترین راهکارهای پیشگیرانه و توانمندساز در این زمینه، آموزش مهارت های اجتماعی به دانش آموزان است. مهارت هایی چون همدلی، حل مسئله، تصمیم گیری مسئولانه، ارتباط موثر و خودآگاهی نه تنها تاب آوری روان شناختی دانش آموزان را کند بلکه آنان را در مواجهه با بحران ها و فشارهای محیطی به کنشگرانی مقاوم و خردورز تبدیل می سازد. این مقاله مروری با هدف تحلیل جایگاه آموزش مهارت های اجتماعی در نظام آموزشی و بررسی تاثیر آن بر ارتقاء سطح تاب آوری و کاهش رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان نگاشته شده است. مرور مطالعات انجام شده در این حوزه نشان می دهد که سرمایه گذاری نظام مند بر آموزش مهارت های زندگی اجتماعی در مدارس، به ویژه در دوره های ابتدایی و متوسطه، می تواند به عنوان یک راهبرد اثربخش در کاهش گرایش دانش آموزان به رفتارهایی چون خشونت، فرار از مدرسه، مصرف مواد مخدر و رفتارهای ضداجتماعی مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، این مقاله بر ضرورت گنجاندن آموزش مهارت های اجتماعی در برنامه درسی رسمی، مدارس، تربیت معلمان متخصص در این حوزه و هم افزایی بین خانواده، مدرسه و نهادهای اجتماعی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

مهارتهای اجتماعی ، تاب آوری روانشناختی ، رفتارهای پرخطر ، آموزش مدرسه ای