بررسی رابطه بین عدالت آموزشی و رضایت مندی تحصیلی در مناطق محروم و برخوردار

عدالت آموزشی به عنوان یکی از مباحث مهم در سیستمهای آموزشی جهانی نقش اساسی در تحقق برابری فرصتهای آموزشی و ایجاد شرایط یکسان برای تمامی دانش آموزان دارد. این تحقیق به بررسی رابطه بین عدالت آموزشی و رضایت مندی تحصیلی در مناطق محروم و برخوردار می پردازد. در حالی که در مناطق برخوردار دانش آموزان به امکانات و منابع آموزشی بهتر دسترسی دارند، در مناطق محروم، نبود منابع کافی و زیرساختهای آموزشی می تواند تاثیر منفی بر رضایت مندی تحصیلی دانش آموزان بگذارد. هدف این پژوهش شناسایی چالش ها و فرصت هایی است که عدالت آموزشی در این دو نوع منطقه ایجاد می کند و بررسی اینکه چگونه نابرابری های آموزشی می توانند بر احساس رضایت یا نارضایتی دانش آموزان تاثیر گذار باشند. پژوهش حاضر از روش توصیفی-تحلیلی استفاده کرده و داده ها از طریق مصاحبه ها، پرسشنامه ها و تحلیل های آماری گردآوری شده اند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که دسترسی به منابع آموزشی، معلمان با مهارت و امکانات به روز می تواند به طور مستقیم بر رضایت مندی تحصیلی در مناطق برخوردار تاثیر بگذارد، در حالی که در مناطق محروم نابرابری های آموزشی باعث کاهش رضایت و انگیزه تحصیلی می شود. در پایان این پژوهش به ارائه پیشنهاداتی برای بهبود شرایط آموزشی در مناطق محروم و ارتقاء عدالت آموزشی پرداخته و بر لزوم توجه بیشتر به مناطق کم برخوردار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

عدالت ، آموزشی ، رضایت مندی ، تحصیلی ، مناطق محروم ، مناطق برخوردار ، نابرابری ، آموزشی ، دسترسی به منابع آموزشی