اثر بخشی گروه درمانی با رویکرد هنر درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی در کودکان اتیسم

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی گروه درمانی با رویکرد هنر درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی در کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود. اضطراب اجتماعی یکی از مشکلات رایج در کودکان اتیستیک است که می تواند بر تعاملات اجتماعی، کیفیت زندگی و روند درمانی آنها تاثیر منفی بگذارد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان ۷ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال طیف اتیسم در مراکز توانبخشی شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ بود از میان آنان، ۳۰ کودک به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر) جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کودکان بود گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت مداخلات گروه درمانی مبتنی بر هنر درمانی قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که گروه درمانی مبتنی بر هنردرمانی به طور معناداری باعث کاهش اضطراب اجتماعی در کودکان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (۰.۰۱ >p یافته ها حاکی از آن است که هنر درمانی گروهی می تواند به عنوان یک روش مکمل موثر در بهبود وضعیت هیجانی و اجتماعی کودکان اتیستیک مورد استفاده قرار گیرد بر این اساس به کارگیری این رویکرد در مراکز درمانی و آموزشی ویژه کودکان با نیازهای می شود.

کلیدواژه ها:

هنر درمانی ، اضطراب اجتماعی ، کودکان با اختلال طیف اتیسم ، گروه درمانی