تبیین ارتباط سبکهای دلبستگی بر سازگاری اجتماعی مورد مطالعه دانش آموزان متوسطه ناحیه ۱

هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین ارتباط سبک های دلبستگی بر سازگاری اجتماعی (مورد مطالعه دانش آموزان متوسطه ناحیه ۱ زاهدان است که به صورت توصیفی-همبستگی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته ۳ سوالی ۳ گزینه ای با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۵۴ و جامعه ی آماری کل دانش آموزان متوسطه ناحیه ۱ زاهدان و نمونه آماری ۵۴۵ نفری که به صورت تصادفی انتخاب شدند در فروردین ۱۴۰۴ انجام شد دلبستگی یک پیوند عاطفی با شخص دیگر است بالبی معتقد بود که اولین پیوندهایی که کودکان با مراقبانشان ایجاد کردند، تاثیر فوق العاده ای دارد که در طول زندگی ادامه می یابد. او پیشنهاد کرد که دلبستگی همچنین باعث نزدیک نگه داشتن نوزاد به مادر می شود و در نتیجه شانس بقای کودک را افزایش دهد. بالبی دلبستگی را محصول فرآیندهای تکاملی می دانست. سازگاری به پذیرش و انجام رفتار و کردار مناسب و موافق محیط مفهوم متضاد آن ناسازگاری است تغییرات محیطی اشاره دارد و، یعنی نشان دادن واکنش نامناسب به محرک موقعیتهای محیطی به نحوی که برای خود فرد یا دیگران و د انسان موجودی اجتماعی یا هر دو (زیان بخش باشد و فرد نتواند انتظارات خود و دیگران را امین نمای که ادامه زندگی به صورت انفرادی برای او تقریبا غیر ممکن است به همین دلیل رشد اجتماعی مهمترین جنبه رشد وجودی هر شخص را تشکیل می دهد و معیاراندازه گیری رش د اجتماعی اعی هرکس سازگاری او با دیگران است براساس استنباطهای انجام شده دلبستگی ایمن ،اضطرابی عاطفی با سازگاری اجتماعی همبستگی دارد، پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی پیرامون شیوه های دلبستگی مقالاتی نوشته شود

کلیدواژه ها:

سبکهای دلبستگی ، سازگاری اجتماعی ، متوسطه اول ، ناحیه ۱ ، زاهدان