شیوههای تربیتی مبتنی بر جنسیت دختر و پسر از منظر قرآن کریم و احادیث ائمه

شیوه های تربیتی مهمترین مسئله در مباحث تربیتی است که سهم اصلی را در مسیر تربیت موثر به عهده دارد. چنانکه مربی در مسیر تربیت بر اساس مبانی، صحیح اهداف روشن و قابل دستیابی اصول مسلم و پذیرفته شده حرکت کند؛ اما از شیوه های صحیح تربیتی استفاده نکند، نخواهد توانست به تربیتی مورد نظر دست یابد به خصوص در آنجا که جنسیت متربی نیز به عنوان یک مولفه تاثیر گذار در امر تربیت خود را نشان دهد. از این رو پژوهش حاضر اهمیت خود را باز می یابد این تحقیق درصد آن است که از منظر آیات و روایات شیوه های تربیتی را بر مبنای جنسیت متربی و با روش صحیح استنباط که بررسی آیات و روایات و تحلیل و تفسیر محتوایی است، استخراج نموده و آثار به کارگیری این شیوه های را در تربیت، فردی، خانوادگی و اجتماعی بحث کند. این تحقیق بر اساس توصیف و تحلیل محتوایی آیات و روایات در قلمرو شیوه های تربیتی و با نگاهی کاربردی تنظیم می گردد و با توجه به اینکه از روش تفسیر موضوعی میان رشته ای استفاده می شود یک موضوع میان رشته ای نیز به حساب می آید و زیرمجموعه ی بحث کلی تفسیر تربیتی خواهد بود. منبع مورد استفاده در این پژوهش متن آیات و روایات و آثار نگاشته شده اندیشمندان علوم تربیتی و روانشناسی و جامعه شناسی در دو حوزه ی اسلامی و غیر اسلامی است. پژوهش حاضر در نهایت به این نتیجه رسید که برای تربیت صحیح و متناسب با نقش جنسی باید دختران و پسران را از ابتدا با شیوه های متناسب تربیتی و با لحاظ جنسیت، تربیت نمود. این شیوه ها در برخی موارد دارای اشتراک است و جنسیت در آن نقشی ندارد و در برخی موارد با یکدیگر فرق می کند و جنبه جنسیت شیوه متفاوتی را می طلبد. درضمن به کارگیری شیوه های صحیح تربیتی مبتنی بر جنسیت در حفظ، ارتقاء و کارآمدی نظام خانواده، پرورش درست هویت جنسی، ایفاء نقش متناسب جنسی، ارتقاء کیفی نظام آموزش و تربیت در مدارس نقش مهمی دارد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، جنسیت ، شیوه های تربیتی ، قرآن ، روایات ، شیوه های گفتاری و رفتاری