واکاوی مزایا معایب و محدودیتهای استفاده از واقعیت افزوده در آموزش و یادگیری

هدف پژوهش حاضر شناسایی مزایا معایب و محدودیتهای استفاده از واقعیت افزوده در آموزش و یادگیری است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است و جمع آوری اطلاعات از طریق بررسی کتب، مقالات و پایان نامه ها انجام شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که فناوری واقعیت افزوده به عنوان یک ابزار نوآورانه در آموزش، توانایی ایجاد ارتباط موثر بین یادگیری رسمی و غیررسمی افزایش، تعامل مشارکت و انگیزه دانش آموزان و تجسم مفاهیم پیچیده را دارد. این فناوری با رویکردهایی مانند نقش پذیری، فعال، تمرکز بر مکان های فیزیکی و طراحی وظایف تعاملی مانند بازی ها و فعالیت های مساله محور و یادگیری تجربی و مشارکتی را تسهیل می کند. مزایای آن شامل درک بهتر مفاهیم، افزایش حس حضور و غوطه وری، تقویت حافظه، ایجاد تجربیات آموزشی غنی است که به ویژه برای دانش آموزان با نیازهای ویژه مانند اختلالات طیف اوتیسم و ناتوانی های جسمانی مفید می باشد. با این وجود چالش هایی مانند مقاومت در برابر تغییر، کمبود دانش فنی، دشواری های طراحی محتوا و فشار اطلاعاتی بر دانش آموزان مانع گسترش و استفاده کامل از این فناوری در محیط های آموزشی شده است.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش ، یادگیری ، مزایا ، معایب ، دانش آموزان