اثر بخشی طرحواره درمانی بر علائم اضطراب فراگیر در دانشجویان دختر

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر علائم اضطراب فراگیر در دانشجویان دختر بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دختر مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد سمنان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که توسط روانپزشک به عنوان فرد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر تشخیص داده شده بودند پس از مصاحبه بالینی و با در نظر گرفتن ملاکهای ورود و خروج ۳۲ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۶) نفر) و کنترل (۱۶) نفر) قرار گرفتند. سپس هر دو گروه به وسیله پرسشنامه اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران (۲۰۰۶) مورد ارزیابی قرار گرفتند افراد گروه آزمایش ۱۲ جلسه طرحواره درمانی را در طول دو ماه و به صورت یک جلسه ۴۵ دقیقه ای در هر هفته دریافت کردند در پایان دوره درمان مجددا هر دو گروه پرسشنامه اضطراب فراگیر را تکمیل کردند دادهها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد تفاوت معنی داری میان گروه آزمایش و گواه از لحاظ اضطراب فراگیر وجود دارد (۰/۰۱>P) و پس از ارائه درمان میزان اضطراب فراگیر گروه آزمایش نسبت به پیش آزمون و گروه گواه به طور معنی داری کاهش یافت و در اضطراب دانشجویان دختر تغییرات معناداری ایجاد شد. نتایج این بررسی نیز بخشی از توانمندیهای این روش در زمینه درمان اضطراب در دانشجویان دختر را نشان داده و میتواند کاربرد آن را به عنوان درمان موثر در اضطراب فراگیر نشان دهد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، اضطراب فراگیر ، دانشجویان