استفاده از روش تدریس فعال و بهبود عملکرد آموزشی در مدارس

پژوهش حاضر به بررسی استفاده از روش تدریس فعال و بهبود عملکرد آموزشی در مدارس پرداخته است. روش پژوهش بصورت مروری با مطالعه اسناد و متون کتابخانه ای انجام شده است. نتایج پژوهش حاضر بیان می کند که روش های تدریس فعال در یادگیری دانش آموزان و در ایجاد انگیزه و رضایت خاطر، پرورش شخصیت و رشد خلاقیت و در نتیجه جذاب سازی فرایند یاددهی-یادگیری آنان موثر هستند. وظیفه معلمان در فرایند تدریس تنها انتقال واقعیت های علمی به دانش آموزان نیست بلکه باید اندیشیدن را به شاگردان بیاموزند. مشارکت دانش آموزان در حین تدریس یادگیری در همه ابعاد، ذهنی، عاطفی و روانی، حرکتی فرد اتفاق می افتد. در این روش، قدرت تفکر، قدرت حل مساله و خلاقیت دانش آموزان تقویت می شود. همچنین در زمینه های اجتماعی و ارتباطی مهارت پیدا می کنند و احساس موثرتر و کارآمدی بهتری خواهند داشت. استفاده از وسایل آموزشی و فناوری های نوین آموزشی، استفاده از آزمایشگاه شرکت در کلاس های ضمن خدمت، تخصصی شدن رشته تدریس دبیران، تعیین اهداف تدریس و ارزشیابی، موجب استفاده بهتر از روش های فعال تدریس می گردد و موجب جذاب شدن فرایند یاددهی-یادگیری برای دانش آموزان می شود. کیفیت یادگیری در روش هایی که همراه با فعالیت بیشتر دانش آموزان باشد، به رشد خلاقیت بیشتری می انجامد. بنابراین یادگیری فعال در مقایسه با یادگیری غیر فعال موجب می شود ارتباط های بیشتری برای یادگیرنده ایجاد شود. در نتیجه کلاس های غیررسمی یا فعال و روش های نوین تدریس تاثیر بیشتری در رشد خلاقیت دارند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، فعال ، بهبود عملکرد آموزشی ، مدارس