بررسی تاثیر ارتباط معلم و دانش آموز در اعتماد به نفس و انگیزش پیشرفت دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین کیفیت ارتباط معلم و دانش آموز با انگیزش تحصیلی و اعتماد به نفس دانش آموزان مقطع ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. روش تحقیق از نوع همبستگی و کاربردی بود که در آن رابطه بین متغیرها بدون دستکاری مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی سنندج بود که از میان آنها ۱۵۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد شده کیفیت ارتباط معلم دانش آموز، انگیزش تحصیلی و اعتماد به نفس بود که روایی آنها توسط متخصصان تایید و پایایی آنها با آلفای کرونباخ بالای ۰۸ محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری شامل همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل واریانس مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین کیفیت ارتباط معلم و دانش آموز با هر دو متغیر انگیزش تحصیلی و اعتماد به نفس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰,۰۱>p) تحلیل رگرسیون نشان داد کیفیت ارتباط معلم دانش آموز به ترتیب ۳۸ و ۳۴ از واریانس انگیزش تحصیلی و اعتماد به نفس را پیش بینی می کند. در بررسی ابعاد ارتباط، مولفه های عاطفی همدلی و حمایت بیشترین تاثیر را بر انگیزش تحصیلی داشتند در حالی که روش های تدریس تعاملی بیشترین سهم را در تقویت اعتماد به نفس ایفا کردند.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم و دانش آموز ، اعتماد به نفس ، انگیزش پیشرفت