بررسی نقش یادگیری تعاملی در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری نظام نوین تعلیم و تربیت

هدف از پژوهش این تحقیق با روش تحلیل محتوا و با رویکرد کیفی و به صورت علمی مروری انجام گرفته است و از طریق مطالعه کتابخانه ای اسنادی بوده است یادگیری تعاملی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری ایفا می کند. با گسترش فناوری های دیجیتال و ظهور بسترهای آموزش مجازی نظام های آموزشی در حال تجربه تحولی اساسی از کلاس های فیزیکی سنتی به محیط های یادگیری مجازی هستند. یادگیری تعاملی در فضای مجازی به واسطه ابزارهای متنوع ارتباطی امکان مشارکت فعال تر دانش آموزان را فراهم می سازد. همچنین انعطاف پذیری زمانی و مکانی این محیط ها موجب افزایش دسترسی و فرصت های یادگیری برای افراد با شرایط متنوع می شود. با این حال چالش هایی نظیر نبود تعامل چهره به چهره، افت انگیزه در برخی فراگیران و نیاز به توانمندی دیجیتال در استفاده از ابزارها نیز در این فرایند مطرح است. تکنولوژی آموزشی دلیل و زمینه ای برای گسترش یادگیری تعاملی است. استفاده از تکنولوژی تعاملی و یادگیری تعاملی بخشی جدایی ناپذیر از آموزش تکمیلی است، سبب درک موضوعات می شود بحث ها را از یک طرفه بودن نجات می دهد، یادگیری دانش آموزان در کنار خلاقیت معلمان توسعه می یابد تدریس و فرایند یاددهی-یادگیری جذاب تر می شود، یادگیری تعاملی میزان فعالیت گروهی را بیشتر از قبل کند. در صورت فراهم شدن بستر مناسب یادگیری تعاملی می تواند به عنوان الگویی موثر در فرایندهای آموزشی به کار گرفته شود و نقش مهمی در ارتقای کیفیت نظام آموزشی ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، تدریس موثر ، مشارکت ، فعال ، فناوری ، آموزشی ، یادگیری گروهی ، انگیزه یادگیری