بررسی راهکارهای افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی راهکارهای افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان بود. خودکارآمدی تحصیلی، به عنوان یکی از مهمترین عوامل پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی، نقش تعیین کننده ای در میزان تلاش، پافشاری، انگیزش و انتخابهای تحصیلی ایفا می کند. این پژوهش به شیوه توصیفی-مروری و بر اساس مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان داد که خودکارآمدی تحت تاثیر عوامل فردی، آموزشی، خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی قرار دارد. تجربه های موفق گذشته، بازخوردهای سازنده، سبک فرزندپروری مقتدرانه، حمایت های اجتماعی و فرهنگی مثبت و دسترسی به محیط های آموزشی حمایت گر از جمله عوامل موثر در تقویت خودکارآمدی شناخته شدند. بر این اساس راهکارهایی همچون فراهم کردن فرصت های موفقیت، آموزش مهارت های خودتنظیمی، ارائه بازخورد، فرآیندی الگوسازی اجتماعی مناسب و ارتقاء انگیزش درونی به عنوان موثرترین مداخلات جهت ارتقاء خودکارآمدی تحصیلی معرفی گردید. نتایج پژوهش بر ضرورت طراحی سیاست های آموزشی هدفمند و مداخلات چندجانبه به منظور توسعه پایدار خودکارآمدی در دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، عوامل فردی ، عوامل آموزشی ، خانواده ، انگیزش تحصیلی