بررسی تاثیر استرس دیجیتال ناشی از استفاده بیش از حد از فضای مجازی بر بهزیستی تحصیلی و رفتار امتناع از مدرسه دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر استرس دیجیتال ناشی از استفاده بیش از حد از فضای مجازی بر بهزیستی تحصیلی و رفتار امتناع از مدرسه دانش آموزان بود. روش این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود که در آن رابطه بین متغیرها با استفاده از داده های خود گزارشی و بدون دخالت مستقیم محقق مورد بررسی قرار گرفت جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که تعداد آنان حدود چهل هزار نفر تخمین زده شد. با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تناسبی و فرمول کوکران حجم نمونه ۱۸۰ نفر تعیین شد برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد استفاده شد پرسشنامه استرس دیجیتال مرادی و همکاران، (۱۳۹۸) پرسشنامه بهزیستی تحصیلی این پرسشنامه توسط تومینین و همکاران (۲۰۱۲) مقیاس تجدید نظر شده ی امتناع از مدرسه (SRAS-R) کرنی و سیلورمن (۱۹۹۶) استفاده شد تمامی ابزارهای تحقیق دارای روایی و پایایی لازم بودند که با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفته بودند. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS مورد تحلیل قرار گرفتند و از آزمونهای آماری مختلفی مانند همبستگی پیرسون رگرسیون چندگانه مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) و تحلیل مسیر استفاده شد تا روابط بین متغیرها به خوبی مطالعه شوند یافتههای این پژوهش نشان دادند که استرس دیجیتال دارای رابطه منفی و معناداری با بهزیستی تحصیلی دانش آموزان است و همچنین با رفتار امتناع از مدرسه رابطه ی مثبت و معناداری دارد. علاوه بر این متغیرهای دموگرافیک مانند جنسیت پسر بودن ساعات استفاده روزانه از دستگاههای دیجیتال و سطح تحصیلات والدین نیز تاثیر معناداری بر میزان استرس دیجیتال دانش آموزان داشتند این یافته ها حاکی از آن است که استرس دیجیتال به عنوان یک عامل روانی اجتماعی در حال ظهور تاثیر قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی و رفتارهای نسبت به مدرسه دارد و مدیریت صحیح استفاده از فضای مجازی در محیطهای آموزشی و خانوادگی میتواند نقش مهمی در کاهش این استرس و ارتقای بهزیستی تحصیلی ایفا کند

کلیدواژه ها:

استرس دیجیتال ، فضای مجازی ، بهزیستی تحصیلی ، رفتار امتناع از مدرسه