نقش آموزشهای دینی در کاهش خشونت و پرخاشگری در مدارس

در سالهای اخیر افزایش خشونت و پرخاشگری در محیطهای آموزشی به یکی از چالشهای جدی نظامهای تربیتی، به ویژه در جوامع در حال توسعه تبدیل شده است. این پدیده نه تنها بر کیفیت یادگیری و روابط بین فردی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد، بلکه موجب بروز آسیبهای روانی و افت تحصیلی نیز میشود. در این میان آموزشهای دینی به عنوان ابزاری فرهنگی، اخلاقی و تربیتی، نقش مهمی در مقابله با این بحران ایفا میکند. آموزه های دینی با تاکید بر مفاهیمی چون محبت، گذشت، مدارا، کنترل خشم، مسئولیت پذیری، رعایت حقوق دیگران و تقویت حس همدلی میتوانند زمینه ساز اصلاح رفتارهای خشونت آمیز و تقویت رفتارهای مثبت اجتماعی شوند. پژوهشها نشان میدهند مدارسی که از برنامههای دینی منسجم، جذاب و همراه با روشهای نوین تربیتی بهره میبرند، با کاهش چشمگیری در رفتارهای پرخاشگرانه مواجه هستند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-پژوهشی به بررسی تاثیر آموزشهای دینی در کاهش خشونت و پرخاشگری دانش آموزان میپردازد و نقش محتوای درسی، شیوههای تربیتی مبتنی بر تعالیم دینی و جایگاه معلمان و مربیان در شکل دهی به شخصیت و رفتار دانش آموزان را مورد تحلیل قرار میدهد. تلفیق آموزشهای دینی با رویکردهای تربیتی نوین میتواند راهکاری موثر برای ایجاد محیطی امن، آرام و مبتنی بر ارزشهای اخلاقی در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

خشونت دانش آموزی ، پرخاشگری در مدارس ، آموزشهای دینی ، کنترل خشم ، تربیت اخلاقی ، سلامت روان ، محیط مدرسه ، معلمان دینی ، همدلی ، ارزشهای اخلاقی