بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی خانواده و انطباق اجتماعی کودکان کم توان ذهنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی خانواده و انطباق اجتماعی کودکان کم توان ذهنی در شهر اهواز انجام شده است. اهمیت موضوع از آنجا ناشی می شود که کودکان کم توان ذهنی به دلایل شناختی، هیجانی و رفتاری نیازمند سطح بالاتری از حمایت اجتماعی هستند تا بتوانند با محیط های اجتماعی و آموزشی سازگار شوند. در این پژوهش سوال اصلی آن بود که آیا بین میزان حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی خانواده و سطح انطباق اجتماعی این کودکان رابطه ای معنادار وجود دارد یا خیر. روش تحقیق توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری را تمامی کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر ۷ تا ۱۲ سال شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند. نمونه ای ۱۵۰ نفری به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه حمایت اجتماعی خانواده پرسیده شده از مدل (زیمت) و پرسشنامه انطباق اجتماعی (وینیلند) استفاده شد. یافته های آماری با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون نشان دادند که بین حمایت اجتماعی خانواده و انطباق اجتماعی کودکان کم توان ذهنی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (p < ۰.۰۱). همچنین حمایت اجتماعی در مولفه های عاطفی، اطلاعاتی و ابزاری، پیش بینی کننده معناداری برای میزان انطباق اجتماعی بود. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که هر چه میزان حمایت اجتماعی خانواده ها بیشتر باشد، احتمال سازگاری و انطباق اجتماعی کودکان کم توان ذهنی افزایش می یابد. این یافته ها می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مشاوران خانواده و مراکز توانبخشی در جهت بهبود کیفیت زندگی اجتماعی این گروه از کودکان راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، انطباق اجتماعی ، کودکان کم توان ذهنی ، خانواده