تحلیل جامع عوامل آموزشی روانشناختی موثر بر حضور دانش آموزان افغانستانی در مدارس ایران

پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع عوامل آموزشی و روانشناختی موثر بر حضور دانش آموزان افغانستانی در مدارس ایران انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و طرح پدیدارشناسی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، مشاهدات غیر مشارکت کننده و یادداشتهای میدانی با ۲۵ مشارکت کننده (۱۲ دانش آموز افغانستانی، ۱۰ معلم و ۳ مدیر) در شهرهای تهران و اسلامشهر انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA و روش تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها سه مضمون اصلی را شناسایی کردند: ۱) عوامل آموزشی (کیفیت تدریس و حمایت، دسترسی معلمان به منابع آموزشی، برنامه های انطباق فرهنگی)، ۲) عوامل روانشناختی (خودکارآمدی تحصیلی، سرسختی روانشناختی، سازگاری با محیط مدرسه) و ۳) موانع اجتماعی (فرهنگی، تبعیض و انزوای اجتماعی، مشکلات اقامتی، تفاوتهای فرهنگی). نتایج نشان داد که حمایت معلمان و خودکارآمدی تحصیلی به عنوان تسهیل کننده های کلیدی و تبعیض و مشکلات اقامتی به عنوان موانع اصلی حضور دانش آموزان هستند. این یافته ها بر ضرورت آموزش معلمان برای مدیریت کلاسهای چندفرهنگی، طراحی مداخلات روانشناختی برای تقویت خودکارآمدی و سرسختی و سیاست گذاری برای کاهش تبعیض و رفع مشکلات اقامتی تاکید دارند. نتایج میتوانند به بهبود حضور و ادغام تحصیلی دانش آموزان افغانستانی در نظام آموزشی ایران کمک کنند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، افغانستانی ، حضور تحصیلی ، حمایت معلمان ، خودکارآمدی تحصیلی ، تبعیض اجتماعی