بررسی اثر بخشی درمان هیجان مدار بر پریشانی زناشویی و تاب آوری روانشناختی زوجین

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر پریشانی زناشویی و تاب آوری روانشناختی زوجین انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر اهواز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۶۰ نفر (۳۰) زوج و ۳۰ زوجه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰) و کنترل (۳۰=n) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله درمان هیجان مدار (EFT) قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل بدون مداخله درمانی باقی ماند و تنها برنامه عادی خدمات مشاوره را دریافت کردند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پریشانی زناشویی (DAS) و مقیاس تاب آوری روانشناختی (CD-RISC) بود. داده ها در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری و با استفاده از روشهای آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و آزمون t وابسته تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان هیجان مدار تاثیر معناداری بر کاهش پریشانی زناشویی (۰,۰۱,۰۵۷>P) و افزایش تاب آوری روانشناختی زوجین (۰,۰۱,۰,۶۱>p) داشته .است

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، پریشانی زناشویی ، تاب آوری روانشناختی