اقدام پژوهی چگونه توانستم اضطراب جدایی یک دانش آموز پایه اول را بهبود بخشم؟

پژوهش حاضر با هدف بررسی اضطراب جدایی در دانش آموزان پایه اول ابتدایی و پیامدهای تحصیلی و اجتماعی ناشی از آن ارائه راهکارهای مداخله ای موثر برای بهبودی این مسئله در دبستان ۱۷ شهریور (۱) شهرستان ایذه استان خوزستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش حاضر به روش کیفی و با طراحی موردکاوی و مطالعه موردی و متمرکز بر یک دانش آموز کلاس اول با نشانه های اضطراب جدایی گریه های مکرر و امتناع از حضور در کلاس بدون مادر صورت گرفت. داده ها از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز به مدت ۴۷ روز و روزانه ۵ ساعت در محیط مدرسه، مصاحبه با والدین دانش آموز و مطالعه از کتب و منابع علمی معتبر گردآوری شد. نتایج این تحقیق نشان داد تجربه های ناخوشایند دانش آموز در گذشته مانند تنبیه شدن در مهدکودک، ترساندن کودک از مدرسه و عدم آشنایی کافی دانش آموز با محیط مدرسه و تصور ترسناک از آن در به وجود آمدن اضطراب جدایی او نقش داشت. مداخلات چند بعدی معلم شامل کاهش تدریجی حضور مادر، تقویت مثبت دانش آموز، ایجاد احساس امنیت در مدرسه و بررسی و بهبود سایر عوامل تشدید کننده اضطراب باعث بهبودی این اضطراب در دانش آموز شد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، اضطراب جدایی ، دانش آموزان پایه اول ابتدایی ، راهکارهای مداخله ای