بررسی راهکارهای افزایش ظرفیت وجودی انسان در نهج البلاغه

گام برداشتن در مسیر رشد و دستیابی به کمال مانند برداشتن آب از دریایی است که هر کس به اندازه ظرفیت خود می تواند از آن بهرهمند شود. لذا افزایش ظرفیت وجودی، انسان برای رسیدن به تعالی و، کمال امری ضروری به نظر می رسد. پژوهش، حاضر پژوهشی کاربردی بوده که با هدف بررسی راهکارهای افزایش ظرفیت وجودی انسان با توجه به طریقت امام علی (ع) و نهج البلاغه به روش کتابخانه ای و با بررسی و تحلیل کیفی محتوای نهج البلاغه انجام گرفته است. در این پژوهش علاوه بر توصیه های امام علی (ع)، راه و روش ایشان در زندگی و اداره امور نیز مورد بررسی قرار گرفت و در نتیجه آن پرهیزکاری و تقوای الهی، یقین به پروردگار ترس از خدا و دوری از ترس از غیر خدا تاب آوری در آزمایشهای الهی تسلیم در برابر خواست خداوند، صبر و شکیبایی، دوری از کبر و غرور و کنترل خشم به عنوان راهکارهای دستیابی به بالاترین سطوح ظرفیت وجودی شناخته شد که محقق شدن این موارد جز در سایه تقوا و یقین به پروردگار امکان پذیر نیست.

کلیدواژه ها:

ظرفیت ، وجودی ، نهج البلاغه ، تقوا ، رشد و تکامل