نقش احساسات و عواطف در یادگیری موثر ادبیات

ادبیات به عنوان آینه ای تمام نما از تجربه های انسانی نقش ویژه ای در برانگیختن و انتقال احساسات و عواطف دارد. این ویژگی باعث می شود که یادگیری ادبیات تنها به فهم مفاهیم زبانی محدود نماند بلکه فرایندی عمیق و چندبعدی باشد که در آن بعد عاطفی تاثیری تعیین کننده بر میزان درک، حفظ و علاقه مندی دانش آموزان ایفا می کند. در این مقاله به بررسی اهمیت و تاثیر احساسات و عواطف در یادگیری ادبیات پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که تقویت بعد عاطفی در کلاس های ادبیات، از طریق به کارگیری شیوه های آموزشی، فعال، بازخوردهای مثبت و ایجاد فضایی امن و انگیزشی می تواند انگیزه یادگیرندگان را افزایش دهد و در نتیجه به یادگیری عمیق تر و پایدار تر منجر شود. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل کننده تعاملات عاطفی و شناختی در فرایند آموزش ادبیات مورد تاکید قرار گرفته است. این پژوهش بر ضرورت هم افزایی جنبه های عاطفی و شناختی در یادگیری تاکید دارد و پیشنهاد می کند سیاستگذاران و معلمان به جای تمرکز صرف بر محتوا و حفظ مطالب، به ارتقاء تجربه عاطفی دانش آموزان در فرایند آموزش توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

ادبیات و عواطف یادگیری ، فعال انگیزش دانش آموزان ، یادگیری پایدار ، معلم