پیش بینی اضطراب امتحان بر اساس هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی در دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی بر اضطراب امتحان دانش آموزان دوره ابتدایی است. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و پیش بینی کننده بوده و با روش پیمایشی انجام شده است. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب امتحان اسپیلبرگر نسخه ساده شده برای کودکان، پرسشنامه هوش هیجانی بار آن فرم کودکان و پرسشنامه مهارتهای ارتباطی ریچاردز و همکاران بودند که همگی از اعتبار و پایایی مناسبی برخوردارند. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهر مراغه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بوده و با استفاده از نمونه گیری در دسترس، ۱۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی هر دو به طور معناداری با کاهش اضطراب امتحان رابطه منفی دارند (۰.۰۱ > p). همچنین مدل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که ترکیب این دو متغیر بیش از ۴۵ درصد واریانس اضطراب امتحان را تبیین می کند. نتایج پژوهش اهمیت تقویت مهارتهای هیجانی و ارتباطی را در کاهش اضطراب امتحان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی نشان می دهد و پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مرتبط در مدارس طراحی و اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، امتحان ، هوش هیجانی ، مهارتهای ارتباطی ، دانش آموزان ابتدایی