استفاده از هوش مصنوعی براساس سند تحول بنیادین و کاربرد آن در پیشبرد اهداف حوزه تعلیم و تربیت

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 343

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP11_0491

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1404

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف استفاده از هوش مصنوعی بر اساس سند تحول بنیادین و کاربرد آن در پیشبرد اهداف حوزه تعلیم و تربیت انجام شده است. روش پژوهش بصورت مروری بوده و به تحلیل منابع علمی مرتبط و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. نتایج نشان میدهد که با گسترش فناوریهای نوین و ورود گسترده هوش مصنوعی (AI) به عرصه های مختلف، زندگی نظامهای آموزشی نیز دستخوش تحولات بنیادینی شده اند. سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به عنوان نقشه راه اصلی تحول در تعلیم و تربیت بر ایجاد نظامی کارآمد، پویا و متناسب با نیازهای عصر حاضر تاکید دارد. یکی از مهمترین ابزارهای دستیابی به این اهداف، بهره گیری هدفمند و هوشمندانه از فناوریهای نوین به ویژه هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی، مدیریتی و تربیتی است مطابق با مبانی نظری سند تحول بنیادین تعلیم و تربیت باید متناسب با فطرت الهی انسان، جامع نگر، بومی سازی شده و بر پایه شایستگی های پایه شکل گیرد. هوش مصنوعی با فراهم کردن ابزارهایی مانند یادگیری شخصی سازی شده، تحلیل کلان دادههای آموزشی، پشتیبانی از تصمیم گیری معلمان و مدیران و ارتقا بازخوردهای یادگیری میتواند تحقق این مولفه ها را تسهیل کند. به عنوان مثال، سیستمهای آموزش تطبیقی مبتنی بر AI قادرند محتوای درسی و شیوه های یاددهی-یادگیری را بر اساس سبک یادگیری، سرعت و نیازهای شناختی هر دانش آموز تنظیم کنند. این رویکرد دقیقا با اصل توجه به تفاوتهای فردی و تربیت متوازن که در سند تحول تاکید شده همخوانی دارد. علاوه بر این، هوش مصنوعی نقش مهمی در توسعه عدالت آموزشی دارد. با استفاده از ابزارهای تحلیل داده و شبکه های عصبی میتوان مناطق محروم، دانش آموزان نیازمند حمایت و شکافهای آموزشی را شناسایی و برنامه ریزی دقیق تری برای جبران آنها انجام داد. این امر با راهبردهای سند تحول مبنی بر ایجاد فرصتهای برابر آموزشی و پیشگیری از افت تحصیلی تطابق دارد. همچنین، معلمان و مدیران مدارس با بهره گیری از ابزارهای مبتنی بر AI، مانند سیستمهای تحلیل عملکرد، برنامه ریزی درسی هوشمند و ارزیابی مستمر میتوانند فرآیند تعلیم و تربیت را موثرتر مدیریت کنند و کیفیت تصمیم گیری تربیتی را ارتقاء بخشند.

نویسندگان

امیرحسین عزار

دانشجوی کارشناسی آموزش، ابتدایی اداره کل آموزش و پرورش استان خراسان رضوی

زهرا سیاحی زاده

کارشناسی، سطح ۲ حوزه عمومی (ویژه اداره کل آموزش و پرورش استان هرمزگان

فاطمه کریمی مجدد

کارشناسی علوم تربیتی اداره کل آموزش و پرورش استان تهران

فرزانه جعفری زاده

کارشناسی ارشد حقوق خصوصی اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان