همانندی اندیشه صادق هدایت و طه حسین با ابوالعلای معری

این مقاله به بررسی تطبیقی اندیشه سبک زندگی و نگرشهای فلسفی سه چهره برجسته ی ادبیات و تفکر شرقی یعنی صادق هدایت، طه حسین و ابوالعلای معری می پردازد با رویکرد تحلیلی توصیفی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و تحلیل متون اصلی و آثار مرتبط، تلاش شده است شباهتهای بنیادین این سه متفکر در زمینه های دین باوری، مرگ اندیشی، بدبینی، اجتماعی، نگاه به عقل، انسان گرایی و شیوه ی بیان مورد واکاوی قرار گیرد. مقاله نشان می دهد که هر سه شخصیت در بسترهای زمانی و جغرافیایی متفاوت، رویکردی نقادانه نسبت به سنت، ساختارهای فکری مسلط و باورهای عمومی داشته اند و با نگاهی فلسفی، فردگرایانه و درون نگر، فاصله ای عمیق از جامعه ی پیرامون خود اتخاذ کرده اند. همچنین وجه اشتراک آنها در اخلاق، مستقل از دین، جستجوی معنا در جهانی پوچ و تاکید بر عقلانیت و تجربه زیسته حاکی از همنوایی پنهان در لایه های اندیشه های آنان است. مقاله با هدف آشکارسازی این همسویی فکری، بستری برای درک ژرف تر از وجوه مشترک ادبیات نقاد در ایران، شام و مصر فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

صادق هدایت ، طه حسین ، ابوالعلای معری ، بدبینی ، فلسفی ، عقل گرایی ، انسان گرایی