رابطه خود شفقت ،ورزی همدلی و ذهن آگاهی با کیفیت زندگی زناشویی در مردان متاهل

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رابطه خود شفقت ،ورزی همدلی و ذهن آگاهی با کیفیت زندگی زناشویی در مردان متاهل شهر تهران بود. روش طرح پژوهش از نوع توصیفی به روش همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مردان متاهل با حداقل ۳ و حداکثر ۱۲ سال زندگی مشترک بودند که از بین آنها ۲۵۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و پرسشنامههای پژوهش شامل پرسشنامه خود شفقت ورزی ریس) و همکاران ۲۰۱۱ همدلی (جولینگ و فارینگتون، ۲۰۰۶)، ذهن آگاهی براون و رایان (۲۰۰۳) و پرسشنامه کیفیت زندگی زناشویی باسبی و همکاران، ۱۹۹۰ را تکمیل کردند. داده ها با آزمون رگرسیون همزمان تحلیل شدند. یافتهها نتایج نشان داد هر سه متغیر خود شفقت ،ورزی همدلی و ذهن آگاهی رابطه مثبت معناداری با کیفیت زندگی زناشویی دارد. در این پژوهش مشخص شد خود شفقت ،ورزی همدلی و ذهن آگاهی میتوانند به شکل معناداری کیفیت زندگی زناشویی را در مردان متاهل پیش بینی .کنند نتیجه گیری این نتایج شواهدی برای نقش پررنگ خود شفقت ،ورزی همدلی و ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی زناشویی دارد.

کلیدواژه ها:

خود شفقت ، ورزی همدلی ، ذهن آگاهی ، کیفیت زندگی زناشویی