اقدام پژوهی چگونه توانستم پرخاشگری و مشکلات بیش فعالی دانش آموز ابوالفضل را بهبود ببخشم؟

تعلیم و تربیت و آموزش در هر جامعه ای یک اصل اساسی مهم و عامل پیشرفت و شکوفایی اعضای آن محسوب می شود و جهان امروز نیازمند برخورداری از توانمندیها و پژوهشهایی است که بدون آنها امکان موفقیت و پیشرفت دور از انتظار خواهد بود، لذا رشد همه جانبه کودکان از نظر فردی و اجتماعی با بهره مندی از آموزشهای صحیح و هدایت سازنده از سوی والدین، معلمان و جامعه محقق خواهد شد. پژوهش اینجانب با توجه به فراوانی و حساسیت موضوع و میزان شکایات از سوی والدین و معلمان در سالهای اخیر انتخاب شده است و با هدف اقدامات راهبردی بر روی شیوه های تربیتی رفتار و علایم دانش آموز بیش فعال به نام ابوالفضل که دارای عدم تمرکز و رفتارهای پرخاشگرانه می باشد انجام گرفته است. دانش آموز مورد نظر پس از گذشت اندکی از سال تحصیلی با برهم زدن نظم و انضباط و ایجاد رفتارهای نافرمانی و پرخاشجویانه مورد توجه و اعتراض قرار گرفت پس از مشاهده برخی رفتارهای نابهنجار دانش آموز از جمله نشانه های بیش فعالی و نافرمانی، بی انگیزگی و بی حوصلگی در یادگیری عدم تحمل در نشستن و آرام ماندن در کلاس عصبانیت و پرخاشگری و درگیری زیاد با دانش آموزان، باعث شد تصمیم بگیرم تا منشا این مشکلات را پیدا کنم. روش پژوهش موردی و اقدام پژوهی می باشد. از طریق مصاحبه و ارزیابی با کودک و والدین مصاحبه با معلم و همکاران و پرسشنامه علایم مرضی کودکان (۴-CSI) اسپیرافکین، لانی و گادو فرم ویژه والدین و معلم، انجام روشها و تکنیکهای تربیتی و عملی قطعیت مشکل دانش آموز مبنی بر وجود اختلال بیش فعالی مشخص شد و با ارجاع دانش آموز به روانپزشک مورد ارزیابی مجدد و تحت درمان دارویی قرار گرفت تا کودک به آرامش و کم تحرکی و توجه و تمرکز نسبی برسد. شواهد و نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر نشان دهد دانش آموز ابوالفضل همزمان با مصرف دارو تحت راهبردها و حمایتهای مشاوره ای مداوم و اصلاح سبک های فرزندپروری والدین و اقدامات لازم در کلاس درس بهبودی و تغییرات محسوسی داشته است و تحقیقات متعدد تاثیر بازی درمانی شناختی رفتاری بر کاهش پرخاشگری و مشکلات رفتاری کودکان بیش فعال را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه بیش فعالی ، نافرمانی ، پرخاشگری ، شیوه های تربیتی