بررسی انواع بازخورد در آموزش ابتدایی و تاثیر آن بر رشد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی انواع بازخورد در آموزش ابتدایی و تاثیر آن بر رشد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان بود. در این مطالعه، بازخوردهای توصیفی، تشویقی، اصلاحی، قضاوت محور و همتا به همتا مورد تحلیل قرار گرفتند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان پایه های مختلف دوره ابتدایی بود که نمونه ای به روش تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده مستقیم کلاس درس بود. یافته ها نشان داد که بازخورد توصیفی و اصلاحی نقش بسزایی در ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته و بازخوردهای تشویقی موجب افزایش انگیزه، اعتماد به نفس و مشارکت فعال در کلاس شده اند. همچنین بازخوردهای همتا به همتا در شرایط مناسب، مهارت های اجتماعی چون همدلی، همکاری و مسئولیت پذیری را در دانش آموزان تقویت کرده اند. در مقابل، بازخوردهای منفی مبهم یا قضاوت گرایانه با کاهش انگیزه و افزایش اضطراب و گوشه گیری اجتماعی همراه بوده اند. نتایج این پژوهش بر اهمیت آموزش معلمان در زمینه استفاده صحیح از انواع بازخورد تاکید دارد و پیشنهاد می شود در برنامه های تربیت معلم و آموزش ضمن خدمت به این مقوله توجه ویژه ای شود.

کلیدواژه ها:

بازخورد آموزش ، ابتدایی ، رشد تحصیلی ، رشد اجتماعی ، انگیزش ، روابط اجتماعی