اقدام پژوهی چگونه توانستم استرس دانش آموزم ماهان را کاهش دهم؟

استرس در برخی مواقع سازندگی و خلاقیت را در فرد ایجاد می کند امکان تجسم موقعیت ها و سلطه بر آن ها را فراهم می آورد و یا آن که وی را برمی انگیزد تا به طور جدی با مسوولیت مهمی مانند آماده شدن برای یک امتحان یا پذیرفتن یک وظیفه اجتماعی مواجه شود. استرس به منزله بخشی از زندگی هر انسان در همه افراد در حدی اعتدال آمیز وجود دارد و در این حد به عنوان پاسخی سازش یافته تلقی می شود به گونه ای که می توان گفت اگر استرس نبود همه ما پشت میزهایمان به خواب می رفتیم. فقدان استرس ممکن است ما را با مشکلات و خطرات قابل ملاحظه ای مواجه کند. استرس است که ما را وامی دارد تا برای معاینات پزشکی و درمان بیماری ها به پزشک مراجعه کنیم، کتاب هایی را که از کتابخانه به عاریت گرفته ایم بازگردانیم، در یک جاده لغزنده با احتیاط رانندگی کنیم و بدین سان زندگی طولانی تر، سازنده تر و بارورتری داشته باشیم. بنابراین استرس به منزله بخشی از زندگی هر انسان، یکی از مولفه های ساختار شخصیت وی را تشکیل می دهد و از این زاویه است که برخی از استرس های دوران دانش آموزی و نوجوانی را می توان بهنجار دانست و تاثیر مثبت آن ها را بر فرایند تحول پذیرفت. به عبارت دیگر، می توان گفت: اگر استرس از این حد فراتر رود و از حالت سازندگی خارج شده جنبه مزمن و مداوم پیدا کند نه تنها نمی توان این صورت را پاسخی سازش یافته دانست بلکه باید آن را به منزله منبع شکست، سازش نایافتگی و استیصال گسترده ای تلقی کرد که فرد را از بخش عمده ای از امکاناتش محروم می کند، آزادی و انعطاف او کاهش می یابد و طیف گسترده اختلالات استرسی را که از اختلالات شناختی و بدنی تا ترس های غیرموجه و وحشت زدگی ها گسترده اند، به وجود می آورد.

کلیدواژه ها:

استرس ، اقدام پژوهی ، دانش آموز