بررسی نقش تربیت و اخلاق در تغییر رفتار دانش آموزان مدارس از دیدگاه اسلام

اسلام هم اصالت فرد و هم تاثیر حیات اجتماعی در رفتار انسان را قبول دارد، در اسلام اعمال انسان محدود به اعمال و رفتار نمی کند، بلکه برای وجود انسان یک بعد فکری و عقلی و روحی قائل است اسلام عواطف و احساسات مختلفی مانند اخلاقی و آزادی اراده همه اینها را به رسمیت شناخته و در تربیت اسلامی هیچ وقت انسان در سطح حیوان تنزل نمی دهد و آن فرض نمی شود که انسان چند درجه بیشتر از حیوان است. بنابراین تربیت اسلامی اسلام تمام جوانب وجود انسان را در نظر می گیرد در جنبه فردی انسان را قابل رشد می داند و آموزش و تربیت را اسلام در عین حال راجع به جامعه و ملت بحث می کند و بخاطر نقشی که جامعه در حیات افراد دارد، در صورتی که آموزش های غیر دینی و نظام های تربیتی موجود غربی که فرد را اصل می دانند؛ فعالیت های بدنی و فعالیت های حسی را اساس یادگیری انسان تلقی می کنند و هیچ وجه انسان را در مقابل محیط بر خوردار از اراده و اختیار مستقیم نمی دانند یعنی انسان تابع محیط و جمع است. تربیت به معنای هدایت فرد است، وقتی می گوییم تعلیم و تربیت هدایت فرد است.

کلیدواژه ها:

تربیت ازمنظر اسلام ، تربیت منظر-حیات اجتماعی ، فلسفه ی تعلیم وتربیت