روایت پژوهی: از نمی توانم تا می توانم

متن اولیه داستان از نمی توانم تا می توانم. اولین روزهای سال تحصیلی بود و کلاس دوم ابتدایی. با شور و شوق زیادی شروع شده بود. همه بچه ها با لبخند روی لب و دست های مشتاق به سمت تخته می رفتند تا چیزی جدید یاد بگیرند. اما بین این شادی ها، یک نفر بود که همیشه با کاغذهای لرزان و با نگرانی به تخته می آمد. این دانش آموز (پ.ن) بود که به طور اشکار با مشکلات یادگیری دست و پنجه نرم می کرد. (ن.پ) می خواست که کلمات را روی تخته بنویسد، اما دست هایش شروع می کرد به لرزیدن. چشم هایش پر از اضطراب بود. انگار هیچ کس جز من نمی داند که چقدر تلاش می کند تا درست یاد بگیرد.