بررسی رابطه بین فعالیت های ورزشی و کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین فعالیت های ورزشی و کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. اهمال کاری تحصیلی به عنوان یکی از رفتارهای منفی رایج در میان دانش آموزان، می تواند پیامدهای جدی بر عملکرد تحصیلی، انگیزش یادگیری و سلامت روانی آنان داشته باشد. در این مطالعه، از روش تحقیق کتابخانه ای استفاده شده و داده ها از طریق تحلیل منابع علمی معتبر گردآوری گردیده است. یافته های پژوهش نشان داد که فعالیت های ورزشی با ارتقاء انگیزش درونی، افزایش اعتماد به نفس، بهبود خودکارآمدی و کاهش اضطراب، نقش موثری در کاهش اهمال کاری تحصیلی ایفا می کنند. همچنین، مشارکت در ورزش های گروهی موجب افزایش تعاملات اجتماعی، حس تعلق به مدرسه و کاهش احساس انزوا می شود که همگی از عوامل موثر در کاهش رفتارهای اجتنابی تحصیلی هستند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که ادغام فعالیت های ورزشی در برنامه های روزانه مدارس ابتدایی می تواند به عنوان راهکاری موثر در ارتقاء کیفیت آموزش و کاهش اهمال کاری تحصیلی مورد توجه قرار گیرد. بر اساس این یافته ها، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس، ورزش را نه صرفا به عنوان فعالیت جسمانی، بلکه به عنوان ابزاری تربیتی و روان شناختی در نظر گرفته و منابع لازم برای اجرای آن را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، فعالیت ورزشی ، انگیزش درونی ، دانش آموز ابتدایی ، خودکارآمدی