رابطه بین حس عدالت توزیعی و انگیزش درونی در میان آتش نشانان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین حس عدالت توزیعی و انگیزش درونی در میان آتش نشانان شاغل در شهر مشهد انجام شد. انگیزش درونی، به تمایل و علاقه فرد برای انجام فعالیت ها به دلیل ارزش و لذت شخصی آن ها اشاره دارد و نقش حیاتی در عملکرد کارکنان شاغل در محیط های پرخطر مانند آتش نشانی دارد. عدالت توزیعی نیز بیانگر ادراک کارکنان از انصاف در تخصیص منابع، پاداش ها و فرصت های شغلی است و می تواند اثر مستقیمی بر انگیزش و تعهد سازمانی داشته باشد. روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل ۱۸۰ نفر از آتش نشانان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و پس از ورود به نرم افزار SPSS، تحلیل های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته های توصیفی نشان داد که آتش نشانان سطح نسبتا بالایی از عدالت توزیعی و انگیزش درونی دارند و تفاوت های فردی جزئی مشاهده شد. تحلیل همبستگی نشان داد که بین عدالت توزیعی و انگیزش درونی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۵۴, p < ۰.۰۱) و نتایج رگرسیون نیز نشان داد که عدالت توزیعی توانست ۲۹ درصد از تغییرات انگیزش درونی را پیش بینی کند (β = ۰.۵۴, p < ۰.۰۰۱). این نتایج نشان می دهد که توجه به عدالت سازمانی و ایجاد شرایط منصفانه برای کارکنان، اثر مستقیمی بر افزایش انگیزش درونی، ارتقای عملکرد و افزایش رضایت شغلی دارد. یافته های این پژوهش اهمیت برنامه ریزی مدیریتی منصفانه، شفاف و مبتنی بر عدالت را در سازمان های پرخطر مانند آتش نشانی برجسته می سازد و می تواند به طراحی سیاست ها و اقدامات انگیزشی هدفمند برای بهبود عملکرد کارکنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

حس عدالت توزیعی ، انگیزش درونی ، آتش نشانان.