تقویت شایستگی های هیجانی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی: بررسی مدل ها و کاربردهای آموزشی

شایستگی های هیجانی و اجتماعی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر یادگیری، تعاملات میان فردی و سازگاری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی محسوب می شوند. این توانمندی ها شامل شناخت و مدیریت هیجانات، همدلی، مهارت های ارتباطی، حل تعارض و همکاری اجتماعی است و نقش مهمی در شکل گیری شخصیت و رفتار تحصیلی کودکان دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع مدل های موجود شایستگی هیجانی-اجتماعی و بررسی کاربردهای آموزشی آن ها در مدارس ابتدایی انجام شد. مرور مطالعات و مدل های نظری نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های هیجانی-اجتماعی، از طریق فعالیت های گروهی، بازی های مشارکتی، داستان پردازی و پروژه محوری، نه تنها به بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان کمک می کند بلکه توانایی آن ها در مدیریت هیجانات، حل مسائل و ارتقای خودپنداره تحصیلی را نیز افزایش می دهد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر تقویت شایستگی های هیجانی-اجتماعی می تواند محیطی مثبت، مشارکتی و یادگیری محور برای دانش آموزان ابتدایی ایجاد کند و به موفقیت تحصیلی و رشد روانی آنان کمک نماید.واژگان کلیدی: شایستگی هیجانی-اجتماعی، مهارت های اجتماعی، مدیریت هیجان، خودپنداره تحصیلی، دانش آموزان ابتدایی