کاربرد ذهن آگاهی (Mindfulness) در کاهش بی توجهی و پرتحرکی دانش آموزان ابتدایی

اختلالات توجه و پرتحرکی از جمله مشکلات شایع در میان دانش آموزان هستند که می توانند روند یادگیری، روابط اجتماعی و عملکرد تحصیلی آنان را تحت تاثیر قرار دهند. این اختلالات غالبا با دشواری در تمرکز، بی قراری مداوم و ناتوانی در کنترل تکانه ها همراه است. در سال های اخیر، رویکردهای مبتنی بر ذهن آگاهی (Mindfulness) به عنوان یکی از شیوه های نوین مداخله ای در حوزه روان شناسی تربیتی و بالینی مورد توجه قرار گرفته اند. ذهن آگاهی به معنای حضور آگاهانه در لحظه حال و مشاهده تجربیات درونی و بیرونی بدون قضاوت است. تمرین های ذهن آگاهی با ایجاد خودتنظیمی هیجانی، افزایش تمرکز و کاهش واکنش های تکانشی می تواند به بهبود توجه و کاهش پرتحرکی کمک کند. پژوهش های مختلف نشان داده اند که آموزش ذهن آگاهی به دانش آموزان منجر به ارتقای توانایی های شناختی، تقویت مهارت های خودکنترلی و کاهش علائم رفتاری مرتبط با بی توجهی و بیش فعالی می شود. بنابراین، استفاده از برنامه های ذهن آگاهی می تواند به عنوان رویکردی اثربخش در محیط های آموزشی برای حمایت از یادگیری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.واژگان کلیدی: ذهن آگاهی، بی توجهی، پرتحرکی، تنظیم هیجان، یادگیری