بررسی رابطه بین سبک های یادگیری دانش آموزان و روش تدریس معلمان در دوره ابتدایی

یادگیری فرایندی پیچیده و چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل فردی، محیطی و آموزشی قرار دارد. یکی از مهم ترین عوامل فردی، سبک های یادگیری دانش آموزان است که نشان دهنده شیوه های ترجیحی آنان در پردازش اطلاعات و مواجهه با تکالیف آموزشی می باشد. از سوی دیگر، روش تدریس معلمان به عنوان عامل محیطی و آموزشی نقشی اساسی در موفقیت یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های یادگیری دانش آموزان و روش تدریس معلمان در دوره ابتدایی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هماهنگی میان سبک های یادگیری دانش آموزان و روش های تدریس معلمان می تواند به افزایش انگیزه، درگیری تحصیلی، پیشرفت آموزشی و کاهش مشکلات رفتاری منجر شود. در مقابل، ناهماهنگی میان این دو بعد، باعث کاهش کیفیت یادگیری و بروز مشکلات تحصیلی می گردد. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که شناسایی سبک های یادگیری دانش آموزان و توجه به آن ها در طراحی و اجرای روش های تدریس، ضرورتی انکارناپذیر برای ارتقای کیفیت آموزش در دوره ابتدایی است.واژگان کلیدیسبک های یادگیری، روش تدریس، دانش آموزان ابتدایی