نقش انگیزش در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

انگیزش به عنوان یکی از عوامل روان شناختی کلیدی، نقش تعیین کننده ای در فرآیند یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. انگیزش، نیرویی درونی یا بیرونی است که رفتار فرد را هدایت، حفظ و تقویت می کند و او را به سمت دستیابی به اهداف مشخص سوق می دهد. در حوزه آموزش، انگیزش می تواند به دو شکل اصلی انگیزش درونی (برآمده از علاقه، کنجکاوی و لذت یادگیری) و انگیزش بیرونی (ناشی از پاداش ها، تشویق ها و انتظارات دیگران) عمل کند. پژوهش ها نشان داده اند که دانش آموزانی که دارای انگیزش درونی بالاتری هستند، معمولا در یادگیری عمیق تر، خلاقیت و عملکرد تحصیلی موفق تر عمل می کنند. در مقابل، انگیزش بیرونی نیز اگرچه در کوتاه مدت می تواند به بهبود عملکرد منجر شود، اما در بلندمدت اثربخشی کمتری دارددر ایران نیز تحقیقات مختلف نشان داده اند که سطح انگیزش تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر عواملی چون محیط خانوادگی، روش های تدریس معلمان، شرایط مدرسه و باورهای فردی است (حسینی، ۱۳۹۹: ص. ۷۳). با این حال، چالش هایی مانند روش های تدریس سنتی، نظام ارزشیابی مبتنی بر امتحانات، کمبود تشویق های موثر و فشارهای بیرونی موجب کاهش انگیزش تحصیلی در میان بسیاری از دانش آموزان می شود. بنابراین، بررسی نقش انگیزش در پیشرفت تحصیلی و شناسایی راهکارهایی برای تقویت آن، ضرورتی اساسی برای ارتقای کیفیت آموزش و پرورش و دستیابی به اهداف تربیتی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

انگیزش ، انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری