کاربرد هوش مصنوعی در آموزش تربیت بدنی و پایش سلامت دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 126
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SREDCONF01_1030
تاریخ نمایه سازی: 20 شهریور 1404
چکیده مقاله:
در عصر کنونی که تحولات فناورانه، اجتماعی و فرهنگی به سرعت در حال دگرگونی است، نظام های آموزشی بیش از پیش نیازمند رویکردی جامع و عمیق در مدیریت تربیتی مدارس هستند. یکی از مولفه های مهم در این زمینه، هوش معنوی است که توانایی فرد در درک عمیق ارزش ها، معنا بخشیدن به تجارب روزمره، و هدایت تصمیم گیری ها بر اساس اصول اخلاقی و اعتقادی را شامل می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارکردهای هوش معنوی در مدیریت تربیتی مدارس و تبیین نقش آموزه های اسلامی در تقویت این هوش تدوین گردیده است.هوش معنوی می تواند به مدیران و معلمان کمک کند تا در مواجهه با چالش های تربیتی، از توانایی های درونی و معنوی خود برای ایجاد فضایی سرشار از آرامش، همدلی، و رشد اخلاقی بهره گیرند. به ویژه در مدارس اسلامی، بهره گیری از تعالیم قرآن کریم، سیره پیامبر اکرم (ص) و آموزه های اهل بیت (ع)، بستر مناسبی برای نهادینه سازی ارزش های معنوی در فرآیند تربیت فراهم می کند. یافته ها نشان می دهد که توجه به هوش معنوی در مدیریت تربیتی، افزون بر ارتقای کیفیت روابط انسانی، می تواند زمینه ساز افزایش تاب آوری، تقویت مسئولیت پذیری، و توسعه هویت دینی اجتماعی دانش آموزان شود.نتایج تحقیق حاکی از آن است که هوش معنوی نه تنها به عنوان یک ظرفیت فردی برای مدیران و مربیان، بلکه به عنوان یک راهبرد کلان در مدیریت تربیتی مدارس، نقشی حیاتی ایفا می کند. بدین ترتیب، با تاکید بر آموزه های اسلامی، می توان این نوع هوش را به صورت کاربردی در برنامه ریزی های تربیتی وارد کرد و از آن برای ارتقای کیفیت زندگی معنوی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان بهره گرفت.تحولات فناورانه در عصر حاضر، حوزه آموزش و پرورش را به ویژه در بخش تربیت بدنی دگرگون ساخته است. تربیت بدنی به عنوان یکی از موثرترین عرصه های رشد جسمانی و روانی دانش آموزان، نیازمند روش ها و ابزارهای نوین برای ارتقای کیفیت آموزش و نظارت بر سلامت آنان است. هوش مصنوعی به عنوان یکی از شاخص ترین فناوری های نوین، امکان ارائه آموزش های شخصی سازی شده، پایش دقیق عملکرد جسمانی و شناسایی زودهنگام مشکلات جسمی و روانی دانش آموزان را فراهم می آورد. این فناوری می تواند از طریق ابزارهای پوشیدنی، نرم افزارهای تحلیلی و سامانه های هوشمند، داده های مرتبط با فعالیت بدنی دانش آموزان را جمع آوری و تحلیل کند و بر اساس آن بازخوردهای علمی و دقیق ارائه دهد. همچنین، با بهره گیری از الگوریتم های پیشرفته، امکان طراحی برنامه های تمرینی متناسب با ویژگی های فردی هر دانش آموز فراهم می شود که این امر نقش مهمی در افزایش انگیزه، کاهش آسیب های ورزشی و بهبود عملکرد ورزشی دارد. علاوه بر بعد جسمانی، داده های جمع آوری شده توسط هوش مصنوعی می تواند به شناسایی نشانه های استرس، اضطراب یا مشکلات روانی کمک کند و بدین ترتیب، نقش پیشگیرانه ای در حوزه سلامت روان ایفا نماید. در کنار این فرصت ها، چالش هایی نظیر هزینه های بالا، کمبود زیرساخت های فناوری، نیاز به آموزش معلمان و دغدغه های مربوط به حریم خصوصی نیز وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. در مجموع، به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش تربیت بدنی و پایش سلامت دانش آموزان، فرصتی ارزشمند برای توسعه آموزش نوین و ارتقای سطح سلامت جسمانی و روانی در مدارس به شمار می رود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زینب شریف نیا
کارمند آموزش و پرورش (آموزگار)
حسین محبوبی اول رشوانلو
کارمند آموزش و پرورش (دبیر)
ناصر مزرعه
کارمند آموزش و پرورش (مربی تربیت بدنی و سلامت)
رضا غابشی اصل
کارمند آموزش و پرورش (مربی تربیت بدنی و سلامت)