بررسی رابطه احساس عدالت توزیعی با رضایت کارکنان شهرداری از ارتقای شغلی مطالعه موردی: شهرداری پرند

رضایت شغلی کارکنان از ارتقای شغلی یکی از عوامل مهم در افزایش انگیزش، تعهد سازمانی و بهره وری در سازمان ها به ویژه در شهرداری ها محسوب می شود. یکی از عوامل موثر بر رضایت شغلی، درک کارکنان از عدالت توزیعی است؛ عدالت توزیعی به معنای میزان انصاف کارکنان در تخصیص نتایج و منابع سازمانی مانند ارتقای شغلی، حقوق، مزایا و پاداش ها است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین احساس عدالت توزیعی و رضایت کارکنان شهرداری از ارتقای شغلی، مطالعه ای موردی در شهرداری پرند انجام داده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان رسمی و پیمانی شهرداری پرند بود و نمونه ای به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شامل سنجش عدالت توزیعی و رضایت از ارتقای شغلی بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین احساس عدالت توزیعی و رضایت کارکنان از ارتقای شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که هرچه کارکنان تخصیص فرصت ها و منابع ارتقا را عادلانه تر ارزیابی کنند، رضایت بیشتری از پیشرفت شغلی خود دارند. این یافته ها تاکید می کند که شهرداری ها برای بهبود رضایت کارکنان و ارتقای انگیزه و بهره وری، باید فرآیندهای ارتقای شغلی را شفاف، منصفانه و بر اساس معیارهای عینی طراحی کنند. همچنین پیشنهاد می شود مدیران با برقراری سازوکارهای ارزیابی منصفانه و اطلاع رسانی مناسب در مورد فرآیندهای ارتقا، به افزایش اعتماد و تعهد سازمانی کارکنان کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

عدالت توزیعی ، رضایت از ارتقای شغلی ، کارکنان شهرداری ، شهرداری پرند ، رفتار سازمانی