رابطه بین تاب آوری روان شناختی و رضایت شغلی در میان آتش نشانان شهر مشهد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تاب آوری روان شناختی و رضایت شغلی در میان آتش نشانان شهر مشهد انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه آتش نشانان شاغل در این سازمان بود که از میان آن ها ۱۷۵ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد تاب آوری کانر و دیویدسون و رضایت شغلی مینه سوتا گردآوری گردید و برای تحلیل از روش های آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که بین تاب آوری روان شناختی و رضایت شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۱۲, p<۰.۰۰۱) و تاب آوری توانست ۳۷.۴ درصد از تغییرات رضایت شغلی را پیش بینی کند. این یافته ها اهمیت تاب آوری را به عنوان عامل کلیدی در بهبود رضایت شغلی و افزایش کیفیت خدمات آتش نشانی تاکید می کند. بر اساس نتایج، پیشنهاد شد که سازمان آتش نشانی با توسعه برنامه های آموزشی و مشاوره ای، حمایت روان شناختی و بهبود شرایط کاری، سطح تاب آوری و رضایت شغلی کارکنان را ارتقاء دهد. این پژوهش زمینه ساز اقدامات موثر در راستای حفظ سلامت روان و انگیزش کارکنان در مشاغل پرخطر است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روان شناختی ، رضایت شغلی ، آتش نشانان ، سلامت روان ، مشاغل پرخطر.