بررسی رابطه احساس تعلق به مدرسه با کاهش رفتارهای پرخطر

احساس تعلق به مدرسه مفهومی روان شناختی و اجتماعی است که به عنوان یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری رفتارهای مطلوب و کاهش تمایل دانش آموزان به رفتارهای پرخطر شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه بین سطح احساس تعلق به مدرسه و میزان بروز رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان، با رویکردی تحلیلی و مرور پژوهش های داخلی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که افزایش احساس تعلق به مدرسه، از طریق تقویت پیوند های عاطفی، حمایت اجتماعی، و ایجاد محیطی امن و پذیرنده، می تواند نقش مهمی در کاهش رفتارهایی همچون خشونت، فرار از مدرسه، مصرف مواد و تخلفات انضباطی ایفا کند. این مقاله با تبیین چارچوب نظری و پژوهشی احساس تعلق و رفتارهای پرخطر، و تحلیل یافته های پژوهشگران ایرانی، به نتیجه می رسد که سیاست گذاران آموزشی باید تقویت این احساس را به عنوان استراتژی پیشگیرانه در مدارس مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

احساس تعلق به مدرسه ، رفتارهای پرخطر ، پیشگیری ، دانش آموزان ، محیط مدرسه