آسیب شناسی مدیران و معلمان درراستای ترویج سواد و فرهنگ آموزش

در جهان کنونی، محتوا و صورت زندگی در ابعاد مختلف، شکلی فرهنگی به خود گرفته و ازهمین رو، اهمیت مدیریت فرهنگی بیش از پیش نمایان شده است.مهمترین اصل در توسعه هم جانبه کشورها، رشد و تعالی سرمایه های انسانی جامعه است. آموزش اقشار جامعه به ویژه بزرگسالان بی سواد و کم سواد می تواند سهم بسزایی در مشارکت کامل توده های مردم در پیشرفت خود و در نتیجه توسعه فرهنگی، اقتصادی، جامعه باشد چرا که میزان آگاهی و سواد افراد جامعه از طرفی سبب بهبود روش های بهره وری، افزایش میزان تولید می شود و همین عامل یعنی توسعه اقتصادی، سبب توسعه شاخص های فرهنگی همچون بهبود تعاملات افراد و افزایش فرهنگ کتاب خوانی خواهد شد.فرهنگ مجموعه پیچیده ای از باورها، اعتقادها، گرایش ها، اخلاقیات، قواعد، آداب، رسوم، اطلاعات، توانایی ها، مهارت ها و عادت های روزمره ای است که آدمی به عنوان عضوی از یک جامعه به دست می آورد و از اینرو در فرهنگآموزش برخورداری مدیران از سوادهای نوین حیاتی است، زیرا کیفیت راهبردها، سیاست گذاری ها، برنامه ریزی ها و اخذ تصمیم های مناسب، همگی در گرو داشتن انواع سواد است که بی اغراق یکی از آن ها سواد رسانه ای است. از هر مدیری انتظار می رود با شناخت دقیق رسانه ها، نسبت به بهره گیری سنجیده و درست از آن ها در حوزه های شخصی و حرفه ای اقدام کند.مدیری که سواد مکفی دارد، می تواند در تعیین راهبردها هوشمندانه تر عمل کند و در برنامه های مرتبط با نشانگان تجاری (برندینگ)، روابط عمومی، مدیریت ارتباط با مشتری، بازاریابی و مانند این ها موفق تر ظاهر شود. لذا این پژوهش با توجه به اهمیت نقش سواد و ترویج فرهنگ سوادآموزی به بررسی آسیب شناسی موجود برای این مقوله از سوی مدیران و دست اندکاران سه قوه پرداخته است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، ترویج سوادآموزی و فرهنگ علم آموزی ، سواد نوین ، فرهنگآموزش ، مدیران و دست اندکاران