بررسی اثر روش های چندحسی بر بهبود مهارت املا نویسی

مهارت املا نویسی به عنوان یکی از اساسی ترین مهارت های زبانی در دوره ابتدایی، نقش مهمی در یادگیری دروس دیگر و نیز در رشد تحصیلی و اعتمادبه نفس دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، بسیاری از دانش آموزان در فرآیند یادگیری املا با مشکلاتی همچون ضعف در تشخیص دیداری و شنیداری کلمات، خطاهای بصری، شنیداری و حرکتی مواجه می شوند که می تواند موجب افت تحصیلی و کاهش انگیزه آنان گردد. روش های سنتی آموزش املا که بیشتر بر تکرار و نوشتن صرف تاکید دارند، معمولا پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان با سبک های مختلف یادگیری نیستند. در این راستا، بهره گیری از روش های چندحسی که بر درگیری همزمان حواس گوناگون مانند بینایی، شنوایی، لامسه و حرکت در فرآیند یادگیری تاکید دارند، می تواند به عنوان رویکردی نوین و موثر مطرح شود.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر روش های چندحسی بر بهبود مهارت املا نویسی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. در این مطالعه، مبانی نظری آموزش چندحسی با تاکید بر دیدگاه های یادگیری فعال و نظریه هوش های چندگانه مورد بررسی قرار گرفت و با اجرای تمرین های چندحسی همچون شنیدن، دیدن، نوشتن با انگشت بر روی سطوح مختلف، استفاده از کارت های تصویری و همراه کردن حرکت دست و بدن با یادگیری کلمات، تغییرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس املا سنجیده شد. یافته ها نشان داد که به کارگیری روش های چندحسی نه تنها در کاهش خطاهای املایی دانش آموزان موثر بوده، بلکه موجب افزایش دقت، تقویت حافظه دیداری و شنیداری، ارتقای اعتمادبه نفس و افزایش علاقه آنان به نوشتن شده است.نتایج این پژوهش نشان می دهد که روش های چندحسی با ایجاد محیطی پویا و فعال، امکان یادگیری عمیق تر و پایدارتر را برای دانش آموزان فراهم می آورد و می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در برنامه های درسی و آموزش زبان فارسی به ویژه در دوره ابتدایی به کار گرفته شود. این یافته ها اهمیت بازنگری در شیوه های سنتی تدریس املا و توجه به روش های نوین آموزشی را بیش از پیش آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

روش های چندحسی ، مهارت املا نویسی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال ، آموزش زبان فارسی