بررسی ارتباط بین هوش هیجانی و موفقیت تحصیلی در میان دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر مهارت های خودکنترلی و همدلی

هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، مدیریت و بهره گیری از هیجانات شخصی و اجتماعی، نقش مهمی در رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان دارد. این مهارت ها شامل خودآگاهی، خودکنترلی، انگیزه درونی، همدلی و مهارت های اجتماعی است که هر یک در فرآیند یادگیری و تعاملات کلاسی تاثیرگذار هستند. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی در شکل گیری پایه های شناختی و عاطفی دانش آموزان، بررسی رابطه بین هوش هیجانی و موفقیت تحصیلی در این مقطع، به ویژه تمرکز بر مهارت های خودکنترلی و همدلی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. دانش آموزانی که دارای خودکنترلی بالاتری هستند، می توانند تمرکز خود را بر فعالیت های آموزشی حفظ کرده، از رفتارهای نامطلوب اجتناب کنند و تصمیم های مناسبی در شرایط چالش برانگیز اتخاذ نمایند. این توانایی به ویژه در محیط مدرسه و هنگام مواجهه با فشارهای تحصیلی و اجتماعی اهمیت فراوانی دارد و می تواند به شکل موثری بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار باشد. خودکنترلی یکی از مهم ترین عوامل پیش بینی کننده عملکرد تحصیلی و انگیزه یادگیری است و آموزش آن می تواند نتایج مثبت بلندمدتی برای دانش آموزان به همراه داشته باشد. بعد دیگر هوش هیجانی که در این تحقیق مورد توجه قرار گرفته، مهارت همدلی است. همدلی توانایی درک و شناسایی احساسات دیگران و پاسخ مناسب به آنها را شامل می شود و نقش کلیدی در ایجاد روابط مثبت، تعامل سازنده با همسالان و مشارکت فعال در کلاس دارد. دانش آموزانی که مهارت همدلی بالاتری دارند، بهتر می توانند با همسالان و معلمان خود ارتباط برقرار کنند، در فعالیت های گروهی موثرتر عمل کنند و محیط یادگیری حمایتی و انگیزه بخشی ایجاد نمایند. بررسی نقش همدلی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان، نشان دهنده اهمیت توجه به مهارت های اجتماعی و هیجانی در طراحی برنامه های آموزشی و پرورشی است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان ، ابتدایی ، مهارت خودکنترلی ، همدلی