تحلیل اثربخشی مداخلات آموزشی مبتنی بر تاب آوری بر ارتقاء آموزش پذیری دانش آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری خاص (SLD)

اختلالات یادگیری خاص (SLD) از چالش های اساسی نظام آموزشی هستند که توانایی یادگیری دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش تاب آورانه بر بهبود مهارت های یادگیری (خواندن، نوشتن و ریاضی) در دانش آموزان ابتدایی مبتلا به SLD بود. این مطالعه با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۳۲ دانش آموز پایه دوم تا ششم از شهرهای تبریز و سراب بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۶۶ نفر) قرار گرفتند. مداخله شامل برنامه آموزش تاب آورانه در قالب ۱۰ جلسه بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب از جمله تحلیل کوواریانس و آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش تاب آورانه تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های یادگیری دارد (p<۰.۰۰۱). در گروه آزمایش، بهبود قابل توجهی در مهارت های خواندن (F=۱۹۰.۲۳)، نوشتن (F=۱۷۲.۸۹) و ریاضی (F=۱۷۹.۱۲) مشاهده شد. همچنین، بیشترین تاثیر در مهارت های خواندن و ریاضی و کمترین در نوشتن گزارش شد (p<۰.۰۵). اندازه های اثر نیز در سطح بالا بودند. این یافته ها اثربخشی آموزش تاب آورانه را در ارتقاء آموزش پذیری دانش آموزان دارای SLD تایید می کنند و کاربرد آن را در برنامه های آموزشی و توان بخشی توصیه می نمایند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، اختلالات یادگیری خاص ، مهارت خواندن ، مهارت نوشتن ، مهارت ریاضی ، آموزش تاب آورانه