کاربرد روش فرایند سلسله مراتبی تحلیلی (AHP) در ارزیابی ریسک زیست محیطی پروژه های ساخت وساز بتنی در کشورهای در حال توسعه

این پژوهش به بررسی به کارگیری فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای رتبه بندی ریسک های زیست محیطی در پروژه های ساخت وساز بتنی در کشورهای در حال توسعه می پردازد. با ترکیب دیدگاه های کارشناسان و نظرات ذی نفعان از طریق مقایسه های دوتایی، نتایج AHP نشان داد که آلودگی هوا (%۳۹) به ویژه تولید گرد و غبار، مهم ترین ریسک است. پس از آن به ترتیب آلودگی آب) ۲۷.۴%(، تولید پسماند جامد)%۱۶.۳(، کاهش منابع) %۱۲.۵( وتخریب زیستگاه)%۴.۸( قرار دارند. در میان راهکارهای کاهش ریسک، کنترل گرد و غبار به عنوان موثرترین روش برای آلودگی هوا مشخص شد. همچنین مدیریت منابع آب شامل ذخیره و استفاده از آب باران برای کاهش مصرف و جلوگیری از آلودگی منابع آبی بسیار حیاتی ارزیابی گردید. افزون بر این، استفاده از مصالح بازیافتی یا حاصل از تخریب ساختمان ها، روشی کلیدی برای کاهش وابستگی به منابع اولیه و کمینه سازی پسماند شناخته شد. به طور کلی، این پژوهش کارایی روش AHP را در اولویت بندی ریسک های زیست محیطی وابسته به شرایط خاص پروژه ها نشان می دهد و چارچوبی ارزشمند برای مدیران پروژه و سیاست گذاران جهت ترویج ساخت وساز پایدار بتنی در کشورهای در حال توسعه فراهم می کند؛ به ویژه در زمینه هایی مانند کیفیت هوا، حفاظت از منابع آب و بهره وری در مصرف منابع.