بررسی احساس تنهایی و گوشه گیری در دانش آموزان و پیامد های آن
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 121
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MAECONFM01_4693
تاریخ نمایه سازی: 17 شهریور 1404
چکیده مقاله:
احساس تنهایی و گرایش به گوشه گیری از جمله پدیده های روان شناختی شایع در میان دانش آموزان است که می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر رشد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی آنان تاثیر بگذارد. این احساس غالبا ناشی از عوامل متعددی همچون ضعف در مهارت های ارتباطی، تجارب طرد اجتماعی، مشکلات خانوادگی، خودادراکی منفی و یا فشارهای روانی محیط مدرسه ایجاد می شود. در چارچوب نظریه های روان شناسی رشد و یادگیری اجتماعی، احساس تنهایی نه تنها یک تجربه هیجانی ناخوشایند محسوب می شود، بلکه با پیامدهای گسترده ای نظیر کاهش انگیزش تحصیلی، افت عملکرد آموزشی، بروز اضطراب اجتماعی، کاهش عزت نفس، افزایش اختلالات هیجانی و حتی گرایش به رفتارهای پرخطر همراه است. تحقیقات نشان می دهد که گوشه گیری مزمن می تواند چرخه ای معیوب ایجاد کند که در آن دوری از تعامل با همسالان موجب تشدید انزوای عاطفی و تضعیف شبکه حمایتی می شود و این امر به نوبه خود احتمال مشکلات رفتاری و تحصیلی را افزایش می دهد.در بعد اجتماعی، دانش آموزان گوشه گیر غالبا فرصت های کمتری برای یادگیری مهارت های بین فردی و همدلی تجربه می کنند و در نتیجه، همزمان با کاهش مشارکت در فعالیت های گروهی، از ظرفیت های یادگیری مشارکتی و هم افزایی شناختی محروم می مانند. از منظر روان شناسی رشد، این محرومیت اجتماعی می تواند فرآیند شکل گیری هویت سالم را مختل کرده و مانع رشد مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی شود. همچنین، براساس دیدگاه نظریه خودتعیین گری (Deci & Ryan)، فقدان احساس تعلق و ارتباط مثبت با دیگران، یکی از نیازهای اساسی روان شناختی را نادیده گرفته و منجر به کاهش خودانگیختگی و رضایت مندی کلی از زندگی تحصیلی می شود.شناخت عوامل موثر بر شکل گیری و تداوم احساس تنهایی در دانش آموزان می تواند به طراحان برنامه های آموزشی و مشاوران مدرسه کمک کند تا مداخلات پیشگیرانه و درمانی موثری، همچون آموزش مهارت های اجتماعی، تقویت فعالیت های گروهی، مشاوره فردی و برنامه های ارتقاء سلامت روان را به کار گیرند. این مداخلات علاوه بر کاهش پیامدهای منفی، زمینه را برای رشد همه جانبه و احساس تعلق بیشتر دانش آموزان به محیط مدرسه فراهم می کند. بر این اساس، بررسی دقیق ابعاد مختلف این تجربه هیجانی اجتماعی ضروری است تا از طریق مداخلات علمی و محیطی، هم عملکرد تحصیلی و هم سلامت روانی نسل آینده تضمین شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان