آموزش مهارت های زندگی در مدارس ابتدایی و تاثیر آن بر رشد اجتماعی دانش آموزان

آموزش مهارت های زندگی یکی از رویکردهای نوین در نظام های آموزشی است که با هدف آماده سازی دانش آموزان برای مواجهه با چالش های فردی و اجتماعی طراحی شده است. کودکان در دوره ابتدایی به دلیل انعطاف پذیری ذهنی و یادگیری سریع، بهترین گروه برای دریافت این آموزش ها هستند. آموزش مهارت های زندگی از جمله مهارت حل مسئله، ارتباط موثر، تصمیم گیری، کنترل هیجان و همدلی می تواند در رشد اجتماعی کودکان نقش بسزایی ایفا کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی در مدارس ابتدایی بر رشد اجتماعی دانش آموزان، به مبانی نظری، پیشینه پژوهش، روش های اجرایی و نتایج حاصل از این آموزش ها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش منظم و هدفمند مهارت های زندگی به بهبود تعاملات اجتماعی، کاهش پرخاشگری، تقویت همکاری و افزایش مسئولیت پذیری دانش آموزان ابتدایی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، آموزش ابتدایی ، رشد اجتماعی ، تعاملات اجتماعی ، مسئولیت پذیری