بررسی بیماری های روانی از منظر جرم شناسی؛ با تاکید بر حالت خطرناک و جنون

بیماریهای روانی به گروهی از بیماریها گفته می شود که با تاثیر بر تفکر و رفتار باعث ایجاد ناراحتی برای فرد مبتلا با ایجاد ناتوانی در وی می شود و از دیدگاه روانپزشکی به دو دسته روان پریشی و روان نژندی طبقه بندی می شود. در دسته اول فرد به بیماری خود بصیرت نداشته و خود را بیمار ندانسته و برای درمان همکاری نمی کند و در دسته دوم نیز بیمار به بیماری خود بصیرت داشته و خود را بیمار دانسته و برای درمان پیشقدم می شود. هدف از این پژوهش حاضر نزدیک تر کردن دیدگاه حقوقدانان کیفری و روانشناسان جنایی به بررسی بیماری های روانی از منظر جرم شناسی؛ با تاکید بر حالت خطرناک و جنون می باشد تا با تعیین دقیق محدوده بیماری های روانی و بررسی جنون در زمان ارتکاب جرم بتواند از مجازات این گونه بیماران جلوگیری نماید. برای نیل به این هدف از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی استفاده شده است بدین شکل که با مراجعه به منابع مکتوب در مورد بیماری های روانی و متون تخصصی در حقوق کیفری و علم روانشناسی به جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده با روش منطقی و استدلال عقلی پرداخته است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که در میان نمونه های انتخابی از بین مجرمان انواع بیماری های روانی ملاحظه می گردد که شامل اختلال روانی با بیشترین فراوانی، سایکوزها ناشی از مصرف مواد یا ضربه (در مرتبه دوم و بعدا)، اسکیزوفرنی، اختلال دو قطبی، افسردگی، سایر اختلالات خلقی، عقب ماندگی ذهنی، اسکیزوافکتیو و در نهایت دمانس به ترتیب در مرتبه های بعدی قرار دارند. نتیجه اینکه هیچ انسانی ذاتا بزهکار به دنیا نیامده است و پس از تولد با فطرت پاک؛ تحت تاثیر شرایط نامناسب محیطی و تربیتی به سوی ارتکاب اعمال ناصواب و نادرست هدایت می شود که نداشتن سلامت روانی نقش به سزایی در ارتکاب بزه دارد.

کلیدواژه ها:

بیماریهای روانی ، حقوق کیفری ، جنون ، حالت خطرناک