اثر متقابل رشد اقتصادی و اشتغال زنان در ایران

اشتغال زنان یکی از موضوعات مهم و حساس در جوامع مختلف است که از جنبه های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تاثیرات گسترده ای دارد. با ورود زنان به عرصه های مختلف کاری، ساختارهای سنتی خانواده و جامعه تغییر کرده و تحولات بزرگی در زندگی فردی و جمعی به وجود آمده است. از سوی دیگر اشتغال زنان موجب افزایش درآمد خانواده ها و کاهش فقر شده و نقش مهمی در توسعه اقتصادی کشورها ایفا می کند. رشد اقتصادی در کشور ایران به دلیل ساختار نامتوازن و تمرکز بر صنایع نفت و پتروشیمی فرصتهای شغلی زیادی در بخشهایی که زنان به طور سنتی کمتر حضور دارند ایجاد نکرده است. در مقابل بخش خدمات و صنایع کوچک و متوسط که اغلب فرصتهای اشتغال زنان را فراهم می کنند سهم کمتری در اقتصاد داشته اند و این باعث شده است که رشد اقتصادی نتواند به طور کامل نقش مثبتی در اشتغال زنان ایفا کند. از طرف دیگر تحصیلات زنان در ایران طی سالهای اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است و زنان سهم قابل توجهی از فارغ التحصیلان دانشگاهی را تشکیل می دهند. در مقاله حاضر موضوع اثر متقابل رشد اقتصادی و اشتغال زنان در ایران مورد بررسی واقع شده است. دوره زمانی تحقیق حد فاصل سالهای ۱۳۶۳ تا ۱۴۰۳ در ایران می باشد جهت بررسی متقایل متغیرها از مدل خود رگرسیون برداری استفاده شده است. نتایج حاصل از تخمین مدل نشان داد که متغیرهای تغییرات نرخ رشد اقتصادی و تغییرات نرخ اشتغال زنان در سطح خطای ۵ درصد به عنوان عیلت نرخ اشتغال زنان می باشند.

کلیدواژه ها:

اشتغال زنان ، تحصیلات ، نرخ باروری ، رشد ، اقتصادی ، خودرگرسیون برداری