بررسی اثر های مکانی- فضایی گردشگری شهری بر پایداری نظام فضایی شهر (مطالعه موردی: منطقه ۳ شهر اصفهان)

به دنبال جهانی شدن فعالیت گردشگری و پی بردن به میزان اهمیت آن در پیشرفت اقتصادی و اجتماعی کشورها این فعالیت بنا بر عملکرد خود می تواند زمینه ساز اثر های مثبت و سازنده در بخش های مختلف اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی و زیست محیطی شهرها شود. محققان در پژوهش حاضر اثر های مکانی-فضایی گردشگری شهری را بر پایداری نظام فضایی منطقه ۳ شهر اصفهان بررسی کردند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه انجام دادن توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری شامل ساکنان و شاغلان در منطقه ۳ شهر اصفهان است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر انتخاب شد. روش نمونه گیری تصادفی و ابزار پژوهش پرسشنامه است. در این مطالعه برای تجزیه وتحلیل پرسشنامه از روش های آماری در محیط نرم افزارهای SPSS۲۶ و AMOS۲۴ استفاده شده است. یافته های حاصل از تحلیل مسیر پژوهش نشان می دهد که اثر های مکانی- فضایی گردشگری شهری بر منطقه ۳ شهر اصفهان در بعد نشاط اجتماعی با مقدار بتای (۹۸/۰β=)، در بعد درآمد و رونق کسب وکار با مقدار بتای (۹۷/۰β=)، در بعد فرهنگی و رفاهی با مقدار بتای (۹۴/۰β=) و در بعد اشتغال و کارآفرینی با مقدار بتای (۹۱/۰β=) و سطح معناداری (۰۰۰/۰) تایید شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد بعد نشاط اجتماعی گردشگری در منطقه ۳ شهر اصفهان زمینه حفظ میراث تاریخی، سلامت روحی شهروندان و حس سرزندگی و شادابی ساکنان و در بعد اشتغال و کارآفرینی باعث حرکت منطقه به سمت افزایش اشتغال جوانان و ایجاد کارآفرینی شده است.

کلیدواژه ها:

اثر های مکانی- فضایی ، پایداری ، گردشگری ، نظام فضایی ، منطقه ۳ شهر اصفهان